انتخاب

می‌خوام به خودم اطمینان بدم که اشتباه نکردم. می‌خوام به خودم یاد آوری کنم چیزی که خوشبختی میاره پول نیست. علاقه‌ست. علاقه به هر چیزی پول می‌سازه. حس خوب داشتن به مسیر پول می‌سازه. می‌تونی بری گارسون یه رستوران بشی و میزا رو تمیز نکنی و بگی بهم ربط نداره چون من فقط تو صندوق کار می‌کنم. یا میتونی همزمان احساس مسئولیت کنی چون از کار تو کافه لذت میبری. تو مورد دوم ممکنه حتی حقوقت افزایش پیدا کنه یا بهت دستمزد بدن. اما اگه حست خوب نباشه و به قولی برج زهرمار باشی، کارت رو هم از دست میدی‌.

امروز پیام استعفامو فرستادم براشون. خیلیا با حالت "استعدادت هدر میره و میفتی پس کوچه پس کوچه‌های پارک" نگام کردن. خیلیا هم با تکرار" مگه احمقی از خیر اون همه پول گذشتی درحالی که نیازشون داشتی؟" بهم سرکوفت زدن. خواستم به خودم یاد آوری کنم هیچ کدومشون مهم نیست. اگرچه کار تو اون حیطه یکی از بزرگترین آرزوهام بود،  ولی  وقتی حس کردم ممکنه خودمو جوری غرقش کنم‌ که یادم بره کی بودم، کنار کشیدم.‌  

تابستوووون!

یوهو تابستونه! 

و من با اینکه هنوز تا خرخره غرق درس و کار و مشکلاتم، دوست دارم از کتابایی که قراره بخونم و انمیه و فیلما و تجربه های جدید بنویسم و هوررراااا!

خب لیست انیمه و کتاب هامو می نویسم که شاید بعضیاشون تکراری باشه اما میل به دیدنشون/خوندنشون دارم. اول از کتابا شروع می کنم که به لطف پیشنهاد عالی دوست بی نظیرم شامل کل کارای جناب آلدوس هاکسلی میشه. (ترجمه شده های در دسترس رو میخونم): 

وضعیت

فکر کنم تو طول زندگیم انقدر درس نخونده بودم که تو این دو هفته خوندم. البته خوندن عادی که خوبه... اونقدر نوشتم الان انگشتم دچار فرورفتگی شده. دیروز رفته بودم پارک (اجباری برده شدم!) و اونجا نشستم رو صندلی و درس خوندم. هر کی همسن و سال خودم بود با پاتنرش رد می‌شد و برگاش می‌ریخت. :)))

تمایل دارم عکس آپلود کنم و پیکوفایل هم درست شده و هورا! اما چون با سیستم نیستم فرمتش بهم میریزه. فوقش بعدا ویر میزنم پستو.  چقدر قابلیت پیش نویس اینجا رو دوست دارم. عالیه! 

+دعا کنین از دوشنبه زنده در بیام بقیه‌ش رو خدا بزرگه.

نوشته‌های سر کلاس

سرکلاس دفاع نشستم و استاد داره به جد و آباد دشمنان دشنام میده. خودش از مبارزان جنگ تحمیلی بوده و توضیحاتش همیشه با آب و تابه. برخلاف درسش، خودش رو دوست دارم. برای چیزی که آموزش میده ارزش و احترام قائله. با همه‌مون هم احوال پرسی می‌کنه. به قول کارنگی عشق و علاقه به توضیح دادن از سر و روش می‌باره. 

نمی‌تونی آدم بده باشی

سر یه میکسی به آهنگ ستاره مجید رضوی رسیدم. فکر کنم قبلا ترند هم بوده چون آیمووی زیاد دیده بودم اما امروز به طرز جالبی حس کردم یه‌جورایی بخشیش می‌تونه به کسی مربوط باشه که می‌شناسم. اینجاش که میگه: 

تو مثل یه ستاره میمونی قشنگ می‌کنی شبای منو

بهم بگو چه حسی داری که گوش می‌کنی حرفای منو

نمیتونی شبیه آدم بدا شی فکر میکنی انقدر 

دوستت دارم تو رو واقعا برا چی؟

اصلا عجیب نی اگه بالم در آری

 عشقم من، فکر می‌کنم اصلا آدم نباشی

ببین فرزند بیا و به خودت بگیر! چون خواننده در ادامه مصرانه تاکید می‌کنه: 

پس نمیتونی شبیه آدم بدا شی فکر میکنی انقدر! :) 

آدمی که هستی چه خوب و چه پلید، جزو دوست داشتنی ترین ورژناییه که می‌تونم باهاش حرف بزنم پس استاپ ثینکینگ! 

در ادامه هم کلی میکس رندوم دیدم و تو ۸۰ درصدشون شهاب حسینی یه گندی زده بود. :/ چه خبرته مرد؟ بعد این همه آهنگ آدم نشدی؟ 

آهنگای داستان دار رو دوست دارم‌. از اینایی که فقط موزیکن آنچنان خوشم نمیاد. حتی وقتی ملودی و ریتم یه آهنگی به دلم می‌شینه، فوری می‌رم سرچ می‌کنم لیریک و معنیشو بخونم ببینم آیا واقعا ارزنده‌ست یا همینطورکی دارم گوش می‌دمش؟ 

+خدا داند که همینطوری میفرستم تا در آینده ویر بزنم. از ترس این بلاگ اسکای.